ตลอดเวลาปรมาณ 4 ปี 6 เดือน 22 วัน ที่เราได้คบกันมา

ผมมีความสุขทุกครั้งที่เราได้อยู่ด้วยกัน

ตื่นเช้าเราก้อเจอคนที่รักนอนอยู่ข้างๆ

ก่อนนอนเราหอมแก้มกันแล้วบอกว่า หลับฝันดี.....

เราไม่เคยต้องการหมอนข้าง เพราะคนที่นอนข้างๆเขามีตัวตน

อาจมีบางครั้งที่เทอหนักใจ ในเรื่องของผมกับใครๆ

แต่สามเดือนแรกเราก็ผ่านไปด้วยหยดน้ำตาของเทอ

สามเดือนต่อมา เทอทำให้ผมเสียใจที่สุด

กับการที่เทอมีคนใหม่.....

ผมก็ยังเฝ้ารอคอยวันที่เทอจะกลับมา

ผ่านไป 1 เดือน เทอก้อกลับมา พรอ้มกับร้อยยิ้ม

ช่วงเวลาหนึ่งปีผ่านไป เรามีความสุขกันมาก

เราไม่มีความลับต่อกัน พาสเวิดทุกๆอย่างเป็นชื่อผม

เช่นกัน ของผมก็เป็นชื่อเทอ

เราผ่านทุกข์ร่วมกัน ผมยากจน ผมพาเทอขึ้นรถเมล์

เราก้อขึ้นรถเมลล์ไปด้วยกัน

เรากินข้าวร้านป้าหน้าหอ เราก็กินด้วยกัน

ถึงตอนนั้น ชีวิตของเราก็ยังคงมีความสุข

ผมได้ดูแลเทอตั้งแต่ตื่นเช้าจนเข้านอน

เสื้อผ้า ถุงเท้า รองเท้า ผมไม่เคยให้เทอต้องเหนื่อย

ผมสร้างเทอขึ้นมาด้วยตัวของผมเอง

วันเวลาล่วงไป เรายังคงมีกันและกัน

เรารักกัน จนกลายเป็นความผูกพันธ์

ที่เทอคิดว่าผมเป็นคนในครอบครัว

เราเป็นมากกว่าแฟน เราอยู่ด้วยกันตลอดเวลา เราไม่มีวันที่จะเลิกกัน

ผมยังคงจำคำนั้นได้เสมอ

เวลาผ่านไป ชีวิตของเราเริ่มดีขึ้น

ผมไม่ให้เทอต้องลำบาก

ผมให้เทอได้นังรถเก๋งคันโต พาไปเที่ยวทะเลที่เทออยากไป

ผมสร้างเทอขึ้นมา

ผมทำให้เทอได้มีความสุขกับชีวิตอย่างเต็มที่

แต่ลึกๆในใจ ผมเริ่มเห็นเทอห่างผมไปไกลทุกที

ผมรู้สึกว่าความรักที่ผมมีให้เทอมันเต็มจนล้นปรี่

แต่ความรักที่เทอมีให้มันเริ่มลดลง

เหมือนเทอกำลังรอใครบางคน.......

แต่ผมก็ยังมองอนาคตของผมกับเทอ

ผมยังรู้ว่าวันพรุ่งนี้ผมจะตื่นขึ้นมาเพื่อทำอะไร เพื่อใคร

ผ่านไปสี่ปี...

ผมคิดว่าคงไม่มีอะไรมาพรากเราจากกัน

ถึงแม้เทอดูไม่สนใจผม แต่คงเป็นเพราะปัญหาต่างๆมารุมเร้า

เราได้ใช้ชีวิตอย่างสะดวกสบาย เรามีชีวิตที่ดี

กินอาหารดีๆ ใส่เสื้อผ้าดีๆ ผมมีรถเก๋งคันโต

ผมมีคอนโดให้เทอได้อยู่อย่างสุขสบายและเพียบพร้อม

ทุกอย่างนี้เพื่อเทอ

ผมเริ่มเห็นเทอเปลี่ยนไป.....

เทอไม่ส่งผมเข้านอนเหมือนทุกคืน

เทอบอกเทอต้องการสังคมเพื่อน

เทอเปลี่ยนพาสเวิดทุกๆอย่าง

บีบีที่เคยคุยกับผม กลายเป็นพื้นที่หวงห้าม

เทอไปเที่ยวทะเลกับคนในครอบครัวเทอที่ผมไม่รู้ว่าใคร

เทอไปไหนมาไหนกับเพื่อนที่ผมไม่เคยรู้

เราไม่ได้หลับไปพร้อมกัน แล้วตื่นขึ้นมาพร้อมกันอีกแล้ว...

แต่ยังไงผมก็เชื่อใจเทอ..

เทออาจต้องการชีวิตส่วนตัวที่เทอไม่เคยมี

คำว่าเทอนอกใจไม่เคยมีในสมอง

เพื่อนผมมากมายบอกผมว่าเทอมีใคร

ผมขำและบอกว่า "เพ้อเจ้อ"

ผมยังเชื่อมั่นในตัวเทอ

ผมไปต่างจังหวัด เทออิ่มเอมใจ จัดห้องใหญ่โต

เพื่อนจะมานอนด้วย ผมเข้าใจ....

กุญแจรถฝากไว้ ขับเที่ยวได้ตามสะดวก

ผ่านไป 6 เดือน ผมเริ่มสงสัย

ค้นหาความจริงมากมาย เทอไม่เคยบอก

รู้ความจริง "เทอนอกใจ" ผมแทบช็อค

หกเดือนที่ผ่าน ผมไม่เคยรู้ อีกคนของเทอก้อไม่รู้ว่าเทอมีผม

ไปเที่ยวทะเลกัน ไปเที่ยวกันทุกคืน ไปดูหนังที่ผมชวนเทอดูแล้วเทอไม่ไป

ไปเดินห้างที่ผมชวนเทอเดิน แล้วเทอไม่ไป

ขับรถเล่นกันด้วยรถของผมที่ผมให้กุญแจรถเทอด้วยใจ

พามานอนที่คอนโดผม ที่ผมหวังสร้างอนาคตกับเทอ

เทอทำได้ยังไง....

รู้ความจิงเทอขอผม "ให้อภัย"

ผมยอมให้ ผมรู้ว่าคนนั้นคือคนที่ใช่สำหรับเทอ

ผมถามเทอทางไหนที่เทอจะสบายใจ

เทอบอกเทอไม่อยากจากผมไป

เทอ"รัก"ผม เทอบอกไว้ไม่ให้ผมไปจากเทอ

แต่เทอก้อไม่อยากเสียคนใหม่ของเทอไป

ผมยอมให้ เทอ"คบซ้อน" ด้วยหวังความสุขของเทอ

เทอขอผมเป็น พี่ชาย เวลาอยู่ต่อหน้า "คนของเทอ"

ผมกลายเป็นเหมือนชู้รัก....

เทอขอให้เราไปกันสามคนอย่างสนิทใจ

ผมยอมให้ เพราะหวังความสุขเทอ

วันหนึ่งมีเรื่องหนักใจ ทะเลาะกันมากมาย

ผมทำร้ายเทอครั้งใหญ่...

ด้วยการบอกความจริงกับคนใหม่ของเทอ

เทอบอกผมว่า เทอรักผมแบบ "พี่ชาย"

ที่ผ่านมาคำว่าแฟนที่เทอให้ เป็นเพราะเทอยังไม่เจอคนที่ใช่..

ผมกลายเป็นพี่ชาย โดยที่ไม่รู้ตัว

เทอมาบอกผมว่าคนใหม่ของเทอดีมากมาย

ซึ่งที่ผมดูมันก็ใช่ เขาช่างดูรักเทอเหลือเกิน

เขา หล่อ รวย หุ่นดี รักเทอสุดหัวใจ

ไม่เคยเจ้าชู้ ไม่เคยนอกใจ ไม่เคยขัดใจเทอ

ให้ทุกอย่างที่เทอต้องการได้

เขาคือคนที่ใช่ของเทอ

เทอมาบอกผม ในวันนี้..........

จบแล้วสินะ

อนาคตที่ผมวาดฝันไว้กับเทอ

จบแล้วสินะ

เข้านอนพร้อมกัน จับมือกัน ตื่นมาเจอหน้ากัน หยอกล้อกัน

จบแล้วสินะ

คนที่ดีที่สุดของเทอไม่ใช่ผม

จบแล้วสินะ

นี่คือรางวัลของผมที่ทุ่มเททั้งตัว และหัวใจให้กับคนคนหนึ่ง

จบแล้วสินะ.....

แล้วพุ่งเน้ผมจะอยู่กับใคร

แล้วพุ่งเน้ผมจะทำเพื่อใคร

เวลาผมเสียใจ ผมจะไปร้องไห้ซบใคร

เวลาผมเสียใจ ใครจะเป็นคนปลอบโยน

เวลาผมทุกข์ใจ ใครจะคอยคุยกับผม

ใครจะอยู่เป็นเพื่อนผม

อนาคตผมจะเดินไปทางไหน

ผมไม่เคยเตรียมใจกับวันที่ไม่มีเทอ

ผมไม่เคยรู้ว่า"โลกที่ไม่มีเทอ"มันเป็นยังไง

เมื่อไหร่หนอ สายลมแห่งความเหงา จะผ่านพ้นไป

เมื่อไหร่หนอ หัวใจครึ่งดวงจะพร้อมเดินลำพัง

เมื่อไหร่หนอ ชีวิตนี้จะเดินต่อไปได้อีกครั้ง

คงไม่มีวัน ที่เทอจะหวนคืนมา

คงไม่มีวัน ที่ผมจะลืมเทอไปจากใจ

คงไม่มีวัน ผมไม่พร้อมที่จะมีใคร

แต่อย่างน้อย.........

ชีวิตผมก็เคยได้รักใครอย่างสุดหัวใจ

แต่อย่างน้อย

ผมก็เคยได้ใช้คำว่ารัก กับใครสักคน

ผมขอให้เทอโชคดี

ผมขอให้เทอเจอสิ่งดีๆ

ขอให้เทอรู้ ว่าผมรักเทอเสมอ

ขอให้เทอรู้ ว่าผมไม่เคยโกรธเทอ

ขอให้เทอรู้ ว่าผมจะอยู่ตรงนี้เสมอ

และจะเฝ้ามองดูเทอ ตลอดไป.....